para sa kanya...

muntik ko nang makalimutan kung gaano kasaya pag kasama ka, malapit ko na rin sanang tinalikuran ang buhay na kasama ka, muntik na akong maglakbay na wala ka, malapit ko nang solohin ang lungkot at angkinin ang pag-iisa...

ang totoo,ayaw kitang makasama..ni ayaw kong makita ka o makarinig man lang ng kahit anu tungkol sayo, ang totoo,mas gusto kong mabuhay ng wala ka,ang maglakbay na di ka iniisip, ang angkinin ang mga bagay na pwedeng akin lang, wala ka...

Sa tabi nya...

Sa tabi nya malabong masaya malabong hindi...magkahalong damdamin na madalas pumapatay sa'kin,gusto ko sanang magreklamo pero alam ko na simula palang talo na. Ayoko namang umiyak...sawa na ako dun,palipasin ko nalang...sana ganun kadali...

Sa tabi nya gusto kong manatili pero gusto ko din umalis...nakakapagod, nakakasawa, pero buong pagkatao ko bumabalik sa kanya... Hindi pa malalalim, kaya umaasa ako na baka makawala pa ako sa rehas nya...nababaliw ako tuwing naiisip kong mahuhulog na nga ako ng tuluyan sa kanya.

Sa tabi nya sumasayaw yung puso ko,sa tunog na alam kong wala naman sa tiyempo...kaya kahit gaano kagulo...sumusunod padin ako...pero kahit dangkal lang ang pagitan namin...hindi nya ako nararamdaman...wala ako...

............kahit nasa tabi nya ako hindi nya ako nakikita...kasi, may tinititigan siyang iba...